آنها عاشق بازیهای تختهای بودندمصریان باستان بعد از یک روز طولانی و خسته از کشیدن و حمل کردن سنگهای هرم به سرگرمی نیاز داشتند. یکی از فعالیتهای مورد علاقه آنها بازیهای تختهای بود. این بازیها دو نفره و چند نفره بودند و اگر تخته در دسترس نبود، نقشه بازی روی زمین کشیده میشد.بازی مورد علاقه آنها سینیت (Senet) بود. این بازی ۳۰ خانه در ردیفهای ۱۰ تایی داشت و روی برخی از آنها نمادهای خوش شانسی یا بدشانسی قرار داشت. برنده کسی بود که مهره هایش از خانههای بدشانسی فرار میکرد و زودتر وارد زندگی پس از مرگ میشد. سینیت عمیقا با دین و الهیات در آمیخته بود. گفته میشد برنده توسط خداوند محافظت میشود و تختهها اغلب در مقبرهها برای حفاظت از مرحوم در گذر به زندگی پس از مرگ گنجانده میشدند.بازی دیگر «Aseb» بود که ۲۰ خانه داشت. برای اینکه مهره را از خانه اول آزاد کنید لازم بود که چهار یا شش بیاورید و اگر روی خانهای که مهره حریف در آن قرار داشت قرار میگرفتید باید به همان خانه اول برمی گشتید. بازیهای تختهای دیگری هم مثل مهن «Mehen» در مصر باستان وجود داشتند که قوانینشان شناخته شده نیست. تخته مهن بک مار پیچ خورده با مهرههای شیر بود. بازی اسبها و شغالها نیز ۱۰ میله چوبی داشت که بالای هرکدام سر یک سگ قرار داشت و احتمالا یک بازی مسابقهای بوده است. هنرمندان طنزپرداز بودندهنرمن
برچسب:
نویسنده: بهار شریعتی